آب پری؛ آبشاری که شباهتی به آبشار ندارد

به گزارش وبلاگ بهسا، به آبی که از بالای کوه، با سرعت به دره یا دامنه یک کوه بریزد آبشار می گویند، اما آبشار آب پری شبیه به یک یک آبشار نیست. بلکه آب آن از ارتفاع کوه مازندران آرام آرام از بین سنگ های کوه پایین می آید و به زمین می رسد. ترکیب این سنگ ها و آبی که از بین شان می گذرد آب پری را به یک آبشار متمایز و منحصر به فرد تبدیل نموده است که با همه آبشارهای دیگر فرق دارد.

آب پری؛ آبشاری که شباهتی به آبشار ندارد

آبشار آب پری کجاست؟

آب پری در دل جنگلی در استان مازندران قرار گرفته و تا شهر رویان 17 کیلومتر فاصله دارد. شاید رویان خیلی شناخته شده نباشد، اما بیشتر مسافرن با شهر نور آشنا هستند.

اگر پنج کیلومتر فاصله نور تا رویان را طی کنیم و از خیابان اصلی شهر بگذریم، از روی یک پل می گذریم که جاده فرعی به سمت جنوب دارد. این خیابان اصلی دقیقا مقابل بازار اصلی رویان است. هشت کیلومتر که این جهت را برویم به آبشار می رسیم. این جاده به گلندرود معروف است. در جهت از روستاهای حسین آباد، علم ده، تاشکوه و شهرک سرودشت می گذریم تا به جنگل های رویان برسیم. از ابتدای جنگل تا آبشار پنج دقیقه بیشتر راه نیست.

چرا باید آبشار را ببینیم؟

از دل یک جاده جنگلی پر پیچ و خم به جهانی جدیدی می رسیم. جاده ای که از هر دو طرف با درختان سربلند ما را محاصره نموده و هرچه پیشتر می رویم تراکم این درختان هم بیشتر می شود. گاهی اضافه شدن یک مه غلیط، همه این صحنه را هزاران برابر برای ما زیباتر می نماید.این همان جاده ای ست که در انتهایش یک آبشار منتظر ماست. آبشاری که تصویر آن قرار است تا مدت ها در فکر مان باقی بماند.

اینجا ما با آبشاری طرف هستیم که آبشار نیست. شکل متفاوت این آبشار، به سنگ هایی برمی شود که بر اثر رانش زمین شیب تند کوه را پر نموده اند و آن را از شکل دائمی یک آبشار تغییر داده اند.

ماشین مان را باید پارک کنیم و تا جایی که ممکن است شیب آبشار را بالا برویم. آنقدر بالا که دیگر خبری از همهمه جمعیت تماشاچی نباشد. اگر چشم هایمان را ببندیم و دراز بکشیم، باد به صورت مان بخورد، چند رگه نور خورشید روی صورت مان بیافتد و گاهی نسیمی بیاید تا صدای پرنده ها با آبشار یکی شود، دیگر تا مدت ها نمی توانیم از آب پری دل بکنیم.

اطراف آبشار آب پری، آلاچیق هایی برای پهن کردن زیرانداز و سفره و نشستن 10 نفر جا هست. نزدیک اینجا وسایل بازی برای بچه ها هم درست شده تا هر وقت از آب بازی خسته شدند، با این وسایل سرگرم شوند. بعلاوه نگران سرویس بهداشتی و آب آشامیدنی در نزدیکی آبشار نباید باشیم.

این را هم بگوییم که همواره زنانی مشغول پختن نان محلی در اطراف این منطقه هستند. چند کیلومتر بالاتر هم دکه ای میرزاقاسمی خوشمزه می پزد. رستوران های نزدیک به آبشار، آش های محلی خوشمزه و چای زغالی داغ هم می فروشند.

جاذبه های نزدیک

یوش

اگر همین جاده را ادامه دهیم، کم کم شلوغی ها ناپدید و یکی از زیباترین منظره ها طبیعی آغاز می شود. پیچ درپیچ جاده همچنان ادامه دارد، اما دیگر خبری از راهبندان نیست. این جاده به خصوص با آغاز پاییز و نارنجی شدن برگ ها حسابی دیدنی می شود. وقتی از ماشین پیاده شویم می توانیم صدای جنگل را بدون هیچ مزاحمتی بشنویم؛ صدای دارکوب، صدای آواز پرنده ها و زنگوله گله ای که دورتر مشغول چراست.

اگر جهتی که آمدیم را با همان فرمان ادامه دهیم به یوش می رسیم. روستایی که نیما یوشیج در آن به جهان آمده. مهم ترین جاذبه گردشگری این روستا هم همین خانه نیماست که از دوره قاجار به جا مانده. اینجا مدتی متروکه بود تا اینکه به وسیله شهرداری خریداری شد. حمام تاریخی یوش، آرامگاه کیاداوود و بنای جفت برار از دیگر جاهای دیدنی این روستاست.

کجور

یکی دیگر از دیدنی هایی که احتمالا نمودها علاقه زیادی به آن دارند روستای کجور در نزدیکی این آبشار است. مردم این روستا در دوره آقا محمدخان قاجار به اینجا کوچ داده شدند و برای همین هم هنوز به زبان کردی حرف می زنند.

آنها در طول این سال ها معماری خانه هایشان را هم تغییر نداده اند و به همین علت این روستا با بافت کلی منطقه تفاوت دارد. در قبرستان روستا قبرهایی مربوط به 200 سال قبل هنوز به جای مانده و بعلاوه قلعه این روستا از دیگر جاهای گردشگری این منطقه است.

5 پیشنهاد برای آبشارگردی در تابستان

منبع: اسنپ تریپ

به "آب پری؛ آبشاری که شباهتی به آبشار ندارد" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "آب پری؛ آبشاری که شباهتی به آبشار ندارد"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید