برای دومین بار در تاریخ؛ نمونه خاک سیارک ریوگو به زمین رسید

به گزارش وبلاگ بهسا، کپسول کوچکی که حاوی نمونه های ارزشمندی از سیارک ریوگو بود شامگاه روز (15 آذر ماه) در منطقه ممنوعه وومرا استرالیا بر زمین افتاد

برای دومین بار در تاریخ؛ نمونه خاک سیارک ریوگو به زمین رسید

وبلاگ بهسا| نمونه خاک سیارک ریوگو که توسط هایابوسا-2 جمع آوری شده بود بر زمین نشست و برای دومین بار انسان پیروز به آوردن نمونه هایی از سیارک ها به زمین شد.

کپسول کوچکی که حاوی نمونه های ارزشمندی از سیارک ریوگو بود شامگاه روز (15 آذر ماه) در منطقه ممنوعه وومرا استرالیا بر زمین افتاد.

به گزارش وبلاگ بهسا؛ این نمونه ها میلیون ها کیلومتر دورتر از زمین توسط ماموریت هایابوسا-2 جمع آوری شده بود. هایابوسا-2 سیارک ریوگو را از تیر 1397 تا آبان 1398 از فاصله 900 متری مورد آنالیز قرار داد.

سلف هایابوسا-2 اولین ماموریتی بود که اقدام به آوردن نمونه های خاک سیارک ها می کرد. ماموریت هایابوسای اولی در سال 1389 یک میلی گرم از سیارک سنگی ایتوکاوا را به زمین آورد. انتظار می رود که هایابوسا-2 توانسته باشد 100 میلی گرم نمونه از سیارک ریوگو را به زمین بیاورد.

پیشینه عملیات

هایابوسا-2 در دی ماه 1393 با وزن 690 کیلوگرم پرتاب شد و 6 تیر ماه 1397 به سیارک ریوگو رسید. از آن زمان مشغول به آنالیز این سیارک شد. برای این کار چندین کاوشگر کوچک را به سوی آن فرستاد و یک سطح نشین. یک بار هم با شلیک گلوله ای مسی گودال و گردوخاکی در سیار سیارک ایجاد که بعد برای جمع آوری آن گردوخاک ها به سیارک نزدیک شد.

در 2 اسفند 1397 فضاپیمای ژاپنی هایابوسا-2 لحظاتی پس از لمس سیارک ریوگو (Ryugu) پیروز به ثبت تصویری از آن شد. گروه توسعه فضاپیمای ژاپنی هایابوسا- در مطالعه اخیرشان خبر هایی از مشاهداتشان از سیارک ریوگو منتشر کرده اند.

سیارک ریوگو از فاصله 20 کیلومتری خاکستری و بی رنگ به نظر می رسد، اما نگاهی از نزدیکتر رنگ های بیشتری را نشان می دهد.

این فضاپیما که بیش از یک سال و نیم همراه سیارک ریوگو بوده در آبان 1398 ریوگو را ترک کرده و با نمونه های جمع آوری شده راهی زمین شده بود. طبق برنامه ریزی های انجام گرفته، همانطور که انتظار می رفت، فضا پیما در اواخر پاییز سال 1399 از کنار زمین عبور کرد و نمونه های خود را توسط کپسول ورود مجدد (Reentry Capsule)، به زمین فرستاد تا آنالیز دقیقی بر روی آن ها در آزمایشگاه های سراسر جهان انجام شود.

در مطالعه ای که اخیراً در مجله Science منتشر شده است، پژوهشگران گروه فضاپیمای هایابوسا-2 از مشاهدات خود در مورد فرایند نمونه برداری از سطح این سیارک گزارشی ارائه و در آن اعلام کردند که چه اندازه گیری هایی از سطح ریوگو می تواند به ما در درک تکامل آن کمک کند. این مشاهدات داستان مسافری کیهانی را روایت می کند که از کمربند اصلی سیارک سفرش را آغاز کرد و قبل از اینکه در مداری در همسایگی ما مستقر شود گذری کوتاه از نزدیکی خورشید داشت و در نهایت به عنوان سیارکی نزدیک به زمین نام گرفت.

پل بایرن استاد دانشگاه ترینیتی کالج دوبلین گفت: من دانشمندی سیاره ای هستم و علاقه مندم تا بدانم چرا اجرام سیاره ای آن گونه ای که می بینیم عمل می کنند. با درک بهتر این موضوع که چگونه و چرا ظاهر فعلی سیارک ریوگو به وجود آمده است، مدلی جامع تر برای چگونگی شکل گیری و پیشرفت اجرام منظومه شمسی از جمله سیارک های کربنی نوع سی (C-type) معمولی که ریوگو یکی از آنهاست، خواهیم داشت. دانشمندان در این مطالعه جدید توضیح داده اند که چگونه بعضی از بخش های ریوگو آبی تر و بخش های دیگر قرمزتر به نظر می رسند.

این اصطلاحات مربوط به تغییرات ظریف رنگ سطح سیارک در طیف مرئی است. تیم هایابوسا-2 دریافتند که خط استوا و قطب های سیارک آبی تر هستند در حالی که بخش عرض های میانی قرمزتر هستند. به طرز قابل توجه ای، این تفاوت رنگ ممکن است با سن سیارک یا اینکه چه مدت مواد به طور مستقیم در معرض فضا قرار می گیرند، مرتبط باشد. به همین خاطر است که آن قسمت هایی که در معرض فرسایش فضایی قرار گرفته اند تیره تر و قرمزتر هستند. فرسایش فضایی اصطلاحی است که برای چند فرایند مختلف مربوط به تأثیری که محیط در فضای فرازمینی بر روی اجرام فضایی دارد به کار می رود. فرسایش فضایی این سیارک ممکن است توسط ریز شهاب سنگ ها، ذرات خورشیدی و کیهانی و گرمای خورشید اتفاق افتاده باشد.

هنگامی که هایابوسا-2 شلیک را از فاصله حدود یک متری انجام داد و سپس پیشران هایش را برای دور شدن از سیارک روشن کرد، ابر های قرمزتر، سنگ ریزه های تیره و دانه های ریز به بیرون پرتاب شدند و سپس دوباره بر روی سطح نشستند. گروه ماموریت نتیجه گرفت این ذرات که در اصل فقط روی سطوح بیرونی سنگ ها قرار داشتند، روی سرتاسر محل نمونه برداری نشستند و رنگ آن را از آبی کم رنگ به قرمز کم رنگ تبدیل کردند.

این مشاهدات به دانشمندان بینشی در مورد نوار های عرض جغرافیایی روی سطح سیارک ریوگو ارائه کرد. مواد در معرض خورشید و فرسایش فضایی قرمز می شوند و به آرامی تحت گرانش ضعیف این سیارک از استوا و قطب های عارضه نگاری بالا حرکت می کند و به عرض های میانی با عارضه نگاری کم حرکت می کنند. این حرکت، مواد تازه و آبی تر را در خط استوا و قطب ها قرار می دهد و ماده قرمز شده در آن میان را ذخیره می کند. موضوع هیجان انگیز این بود که از تجزیه و تحلیل اندازه و رنگ دهانه ریوگو، تیم هایابوسا-2 نتیجه گرفتند که این سیارک زمانی باید به خورشید نزدیک تر بوده باشد که نشان می دهد چرا بخش هایی از سیارک قرمزتر شده.

با استفاده از دو مدل مختلف برای محاسبه سن دهانه ها، این گروه تخمین می زند که این قرمزی ناشی از گرم شدن خورشید باید یا هشت میلیون سال پیش یا 300 هزار سال پیش اتفاق افتاده باشد.

این آمار درباره دهانه که بر اساس تصاویر جمع آوری شده توسط فضاپیما هایابوسا-2 به دست آمده، نشان می دهد که سن سطح سیارک به خودی خود احتمالاً بیش از 17 میلیون سال نیست. به این ترتیب است که عمل ساده شلیک گلوله ای کوچک فلزی به سیارکی که که خیلی هم چشمگیر نیست، داستان مفصلی از زندگی این سیارک را آشکار کرده است.

منبع: فرادید

به "برای دومین بار در تاریخ؛ نمونه خاک سیارک ریوگو به زمین رسید" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "برای دومین بار در تاریخ؛ نمونه خاک سیارک ریوگو به زمین رسید"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید