همه چیز درباره سرطان سر و گردن و تشخیص و درمان سرطان

به گزارش وبلاگ بهسا، سرطان های سر و گردن ممکن است کمتر از سرطان ریه یا روده بزرگ مهم به نظر برسد و علائم واضحی به خصوص در مراحل اولیه نداشته باشند. سرطان های سر و گردن یا سرطان های گوش، حلق و بینی، ممکن است همواره زمانی که در پی علائم سرطان هستیم از فکر ما عبور نکند. علائم و نشانه های آشکار بعضی از این سرطان ها نیز ممکن است در ابتدا وجود نداشته باشند یا بی اهمیت باشند که تشخیص آنها را به تاخیر می اندازد.

همه چیز درباره سرطان سر و گردن و تشخیص و درمان سرطان

بنابراین اطلاع از علائم و نشانه هایی که این سرطان ها دارند برای یاری به تشخیص یک مشکل بالقوه مفید است، بنابراین می توانید در اسرع وقت تشخیص داده و درمان را شروع کنید.

در ادامه بخوانید تا در خصوص بعضی از سرطان های رایج گوش و حلق و بینی مانند سرطان نازوفارنکس، سرطان گلو، سرطان حنجره و سرطان تیروئید، علائم هشدار دهنده و گزینه های درمانی آنها بیاموزید.

سرطان نازوفارنکس

سرطان نازوفارنکس در میان 10 سرطان برتر مردان 30 تا 59 ساله در سنگاپور واقع شده است. زمانی رخ می دهد که سلول های بافت های پشت بینی، درست بالای دهان و گلو، سرطانی می شوند.

سرطان نازوفارنکس ممکن است شبیه سایر بیماری های شایع تر باشد و اغلب تا مراحل پیشرفته تشخیص داده نمی گردد.

در زیر بعضی از علائم و نشانه ها وجود دارد که باید مراقب آن ها باشید:

  • توده های روی گردن (زمانی که سلول های سرطانی به غدد لنفاوی توسعه یافته اند)
  • مسدود شدن گوش، کاهش شنوایی یا وزوز گوش (زنگ در گوش)، به خصوص در یک طرف
  • خلط خونی از بینی و گلو
  • خونریزی های مکرر بینی
  • مسدود شدن بینی، به خصوص در یک طرف، و به طور ناگهانی رخ می دهد

عوامل خطرساز

عوامل خطر خاصی که می توانند احتمال ابتلا به سرطان نازوفارنکس را افزایش دهند عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی
  • قومیت (میزان بروز بیشتر در میان چینی ها ذکر شده است)
  • رژیم غذایی حاوی مصرف زیاد ماهی های نگهداری شده با نمک و فاقد میوه و سبزیجات تازه
  • عفونت ویروس اپشتین بار* (EBV)

*عفونت EBV یک عفونت ویروسی شایع است که معمولاً منجر به علائم خفیف مانند تب و گلودرد می گردد و با ایجاد سرطان نازوفارنکس مرتبط است. EBV به خودی خود باعث سرطان نازوفارنکس نمی گردد. با این حال، این تعامل بین EBV و سایر عوامل مانند حساسیت ژنتیکی و یا عوامل خطر محیطی است که ممکن است متعاقبا منجر به ایجاد سرطان نازوفارنکس گردد.

تشخیص

تشخیص با یک معاینه عمومی به وسیله پزشک شروع می گردد که از شما بیشتر در خصوص علائم شما می پرسد و غدد لنفاوی متورم را آنالیز می نماید. ممکن است برای معین وجود سرطان به آزمایش های تشخیصی احتیاج باشد. نمونه هایی از این آزمایش ها عبارتند از:

  • ناسندوسکوپی: یک لوله بلند، باریک و منعطف با یک دوربین در انتهای بینی برای آنالیز پشت بینی از نظر وجود ناهنجاری ها وارد بینی می گردد.
  • بیوپسی - نمونه کوچکی از بافت های مشکوک برداشته می گردد و زیر میکروسکوپ آنالیز می گردد تا سلول های سرطانی آنالیز گردد.
  • آزمایش خون - به علت ارتباط بین EBV و سرطان نازوفارنکس، آزمایش خون به شناسایی آنتی بادی های EBV یا EBV DNA یاری می نماید تا به تشخیص زودهنگام و غربالگری سرطان نازوفارنکس یاری کند.

در صورت تایید سرطان، پزشک آزمایشات بیشتری مانند سی تی اسکن (توموگرافی کامپیوتری)، ام آر آی (تصویربرداری تشدید مغناطیسی) و اسکن PET (توموگرافی گسیل پوزیترون) را برای معین مرحله سرطان انجام می دهد تا درمان مناسب انجام گردد.

درمان

سرطان نازوفارنکس در مراحل اولیه معمولاً با پرتودرمانی درمان می گردد، در حالی که مراحل پیشرفته سرطان شامل درمان ترکیبی از پرتودرمانی و شیمی درمانی است. جراحی برای بیماری به جامانده در نظر گرفته می گردد - زمانی که بعضی از سرطان ها پس از درمان باقی می مانند، یا عود می نمایند - زمانی که سرطان پس از دوره قبلی درمان عود می نماید.

سرطان های گلو (سرطان حلق) و سرطان حنجره

اینها به تومورهایی اشاره دارد که در گلو (در اطراف حنجره) یا در خود حنجره ایجاد می شوند. حنجره به قسمت بالای تارهای صوتی (supraglottis)، خود تارهای صوتی (گلوت) و ناحیه زیر تارهای صوتی (subglottis) تقسیم می گردد.

علائم سرطان گلو و حنجره

حنجره به ما امکان می دهد قورت دهیم و صحبت کنیم و علائم معمولاً بر این عملکردها تأثیر می گذارد.

علائم و نشانه هایی که باید به آنها توجه کرد شامل موارد زیر است:

  • تغییرات صدا مانند گرفتگی صدا برای بیش از یک ماه
  • گلودرد مداوم
  • توده در گردن
  • مشکل یا درد در هنگام بلع
  • دشواری در تنفس
  • گوش درد

عوامل خطرساز

عوامل مرتبط با افزایش خطر ابتلا به سرطان عبارتند از:

  • سیگار کشیدن
  • مصرف زیاد الکل
  • عفونت ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)

تشخیص

تشخیص با بحث در خصوص سابقه پزشکی و علائم تجربه شده شروع می گردد. پس از این، یک معاینه فیزیکی برای آنالیز زخم ها و توده های دهان یا غدد لنفاوی متورم در گردن انجام می گردد.

آنالیز های بیشتری که ممکن است انجام گردد عبارتند از:

نازوفارنگولارنگوسکوپی - یک آندوسکوپ در بینی، گلو یا حنجره قرار داده می گردد تا آن را از نظر علائم سرطان آنالیز کند. در صورت یافتن توده یا تومور، برای تایید تشخیص، بیوپسی گرفته می گردد.

لارنگوسکوپی - یک آندوسکوپ در گلو و حنجره قرار می گیرد تا میزان دقیق تومورهای شناسایی شده را ارزیابی کند. این کار تحت بیهوشی انجام می گردد و معمولاً با بیوپسی برای تأیید تشخیص همراه است.

پاناندوسکوپی - یک آندوسکوپ برای آنالیز حنجره، مری، دهان، حفره بینی و ریه ها در یک جلسه تحت بیهوشی وارد می گردد. در صورت لزوم بیوپسی گرفته می گردد تا سرطان دیگری در نقاط خطر مشابه رد گردد.

اگر سرطان گلو یا حنجره یافت گردد، پزشک آزمایش های بیشتری مانند سی تی اسکن، ام آر آی و اسکن PET را برای معین مرحله و وسعت سرطان انجام می دهد تا بتوان برنامه درمانی مناسب را توصیه کرد.

درمان

بسته به محل قرارگیری سرطان، میزان تومورها، مرحله سرطان و سلامت کلی، درمان توصیه می گردد. سرطان در مراحل اولیه ممکن است احتیاج به برداشتن تومور با جراحی یا پرتودرمانی داشته باشد. سرطان در مرحله پیشرفته شامل برداشتن تومور با جراحی و سپس ترکیبی از رادیوتراپی و شیمی درمانی است. در پی این، ممکن است جراحی برای برداشتن سلول های سرطانی به جامانده یا عود نماینده انجام گردد.

سرطان تیروئید

سرطان تیروئید هشتمین سرطان شایع در بین زنان در سنگاپور است. این غده تیروئید را که در قاعده گردن واقع شده است، تحت تاثیر قرار می دهد. تیروئید هورمون هایی فراوری می نماید که ضربان قلب، فشار خون، سطح کلسترول، دمای بدن و وزن را تنظیم می نماید.

سرطان تیروئید زمانی اتفاق می افتد که سلول های غده تیروئید جهش یافته و رشد می نمایند و تومور ایجاد می نمایند. بیشتر سرطان های تیروئید به خصوص در بیماران جوان تر، با درمان طولانی مدت عالی، بسیار قابل درمان هستند.

علائم سرطان تیروئید

سرطان تیروئید در مراحل اولیه خود علائمی کم یا بدون علائم دارد. با این حال، با توسعه سرطان، بیماران ممکن است متوجه یک توده در گردن شوند. بیشتر توده های تیروئید خوش خیم هستند، اما برای تمایز بین توده های سرطانی و غیرسرطانی، تحقیقات بیشتری لازم است. بعضی از علائمی که باید به آنها توجه کرد عبارتند از:

  • توده در جلوی گردن
  • گرفتگی صدا
  • مشکل در بلع
  • درد در گردن، در محل تیروئید
  • برآمدگی در کناره های گردن (غدد لنفاوی متورم)

عوامل خطرساز

عواملی که می توانند خطر ابتلا به سرطان تیروئید را افزایش دهند عبارتند از:

  • سابقه خانوادگی سرطان تیروئید
  • قرار گرفتن در معرض سطوح بالایی از تشعشع، به ویژه در ناحیه سر و گردن

تشخیص

تشخیص با بحث در خصوص علائم، سابقه خانوادگی مسائل تیروئید و هر گونه قرار گرفتن در معرض عوامل خطرساز شروع می گردد. پزشک شما ممکن است یک معاینه فیزیکی از گردن شما انجام دهد تا ناهنجاری هایی مانند وجود گره تیروئید (توده) را آنالیز کند. علاوه بر این، پزشک شما ممکن است یک یا چند مورد از آزمایشات زیر را درخواست کند:

  • آزمایش خون - برای آنالیز سطح هورمون تیروئید برای معین اینکه آیا تیروئید شما به درستی کار می نماید یا خیر.
  • تصویربرداری اولتراسوند - امواج صوتی با فرکانس بالا قادر خواهند بود تصویر تیروئید را نشان دهند. در صورت یافتن توده های مشکوک ممکن است بیوپسی تجویز گردد.
  • بیوپسی آسپیراسیون با سوزن ظریف - با استفاده از سونوگرافی برای معین محل ندول یا توده، یک سوزن بسیار نازک در داخل آن وارد می گردد تا سلول ها را از ندول استخراج کند و سپس زیر میکروسکوپ برای یافتن سرطان آنالیز می گردد.

در صورت مشکوک شدن به توسعه سرطان به غدد لنفاوی گردن، سایر اسکن های تصویربرداری مانند سی تی اسکن یا ام آر آی ممکن است ضروری باشد.

درمان

درمان توصیه شده به میزان و نوع سرطان تیروئید و اینکه آیا سرطان فراتر از تیروئید توسعه یافته است بستگی دارد. روش های درمانی عبارتند از:

  • جراحی - این ممکن است شامل برداشتن نیم یا کل غده تیروئید باشد. گاهی اوقات برداشتن غدد لنفاوی از مرکز گردن یا کناره های گردن بسته به مرحله سرطان ممکن است ضروری باشد.
  • درمان با ید رادیواکتیو - گاهی اوقات پس از جراحی لازم است، این شامل مصرف میزان کم و ایمن ید رادیواکتیو به وسیله بیمار است. این کار برای از بین بردن بافت به جامانده تیروئید که هنوز پس از جراحی وجود دارد یا سلول های سرطانی به جای مانده که ممکن است توسعه یافته باشند، اما هنوز قابل شناسایی نیستند، انجام می گردد. این امر احتمال عود سرطان را کاهش می دهد.
  • هورمون درمانی - از آنجایی که بدن نمی تواند هورمون تیروئید را پس از برداشتن کل غده فراوری کند، باید به طور مصنوعی با دارو جایگزین گردد. معمولاً دوز بالاتری برای سرکوب هورمون محرک تیروئید (TSH) داده می گردد که رشد سلول های سرطانی را تشویق می نماید و در نتیجه خطر عود را کاهش می دهد.
  • پرتودرمانی - در شرایطی که جراحی قادر به برداشتن کامل تومور نیست یا برای کنترل سرطان تیروئید که به سایر نقاط موضعی مانند استخوان توسعه یافته است استفاده می گردد.
  • شیمی درمانی - شیمی درمانی یا درمان هدفمند به ندرت لازم است و فقط در سرطان پیشرفته تیروئید که فراتر از غدد لنفاوی به سایر قسمت های بدن توسعه یافته و اگر به درمان با ید رادیواکتیو پاسخ ندهد استفاده می گردد.

تشخیص زودهنگام کلیدی است

در حالی که علائم ذکر شده در این مقاله همواره به علت سرطان نیست و ممکن است ناشی از بسیاری از بیماری های رایج باشد، هوشیار باشید و علائمی را که برای شما غیرعادی به نظر می رسد، آنالیز کنید، به خصوص زمانی که علائم جدیدی هستند که پس از مدتی از بین نمی فرایند (معمولا 1 ماه). زمانی که سرطان زود تشخیص داده گردد، درمان های سرطان با موفقیت بیشتری همراه هستند. در صورت احتیاج به مشاوره پزشکی، با متخصص گوش و حلق و بینی مشورت کنید.

منبع:

mountelizabeth

منبع: هفت گنج

به "همه چیز درباره سرطان سر و گردن و تشخیص و درمان سرطان" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "همه چیز درباره سرطان سر و گردن و تشخیص و درمان سرطان"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید